Contextual Advertising

Nu blijkbaar ook in de gedrukte versie van De Standaard:

Kruisbestuiving

Volgens De Standaard gaat Justin Timberlake samenwonen met een kruising tussen hoogzwangere Jessica Alba en iets minder zwangere Jessica Biel. Een nieuw ras van halfzwangere supervrouwen is geboren, me dunkt. Be very afraid.

Stalen ros

Tegenwoordig sta ik met de fiets een vijftal minuten sneller in Gent centrum, allemaal dankzij het doortrekken van een bestaande dreef tot een fietspad (hieronder in het geel) van een goede twee kilometer lang.

Naar ‘t schijnt zijn er ook plannen om een extra fietsbrug over de E40 en de Ringvaart te bouwen en zo een fietspad (rood hieronder) te leggen tussen de Pintelaan en de Oude Gentweg. Dit zou nog véél meer tijd sparen, dus alleen maar goed nieuws voor Pintenaars. Dankuwel Vlaamse Gemeenschap.

(Die rechte lijn naar St-Pieters is een beetje teveel gevraagd zeker?)

Voorpagina…

Kijk, ‘t is allemaal goed en wel daar bij De Standaard, maar ze moeten niet gaan overdrijven. Hun bijlagenreeks rond China is ongetwijfeld erg interessant. Het eerste deel vandaag was zeker best te pruimen en ook bedankt voor de gratis reisgids.

De marketingmachine rond de reeks draait ook mooi op volle toeren. De website vertalen naar het Chinees, een afzonderlijke pagina en een mailtje van “Peter Vandermeersch” die me Yilù píng’an wenst. Alles heeft ook een eengemaakte lay-out met prettig veel communistisch rood. Heel prachtig allemaal, dat meen ik. Over de mooi verzorgde bijlagen van De Standaard zal ik nooit klagen.

Maar hoewel het een maandageditie is en het nieuws met uitzondering van de sport misschien wat flauwtjes was (alhoewel…), vind ik die voorpagina toch wat teveel van het goede.

Waar slaat dit nu op? Is dit de voorpagina van een kwaliteitskrant? Een beetje zitten dwepen met bijlagemateriaal kan iedereen. Een rode band boven- of onderaan had ook zeker opgevallen, zeker omdat iedereen intussen wel al wist wat er ging komen. Ik zie graag nog wat nieuws op de voorpagina staan ook.

Het strookt natuurlijk wel met al de leuke theorie dat de formaatverkleining naar berliner- of tabloidformaat de voorpagina van kwaliteitskranten van hun inhoud ontdoet. Vaak verschijnt er maar een enkele kop omdat er gewoon geen plaats is voor meer. Ik vind dat De Standaard het de laatste tijd toch wat ver gaat zoeken. Kijk bijvoorbeeld ook naar de krant van donderdag.

Is het dan zo moeilijk om dit ongetwijfeld nieuwswaardig item op een normale manier op de voorpagina te zetten? Het doet allemaal zo sloganesk aan. Nieuws voor de mens die in vier zinnen wil weten waar het om draait zodat hij sneller naar de sportpagina’s kan verhuizen. Is dat het publiek dat De Standaard probeert aan te trekken?

Soit, ik ben maar een studentje in z’n tweede jaar communicatiewetenschappen die met vijgen na Pasen komt, ik weet het. De trend is al veel langer bezig. Deze week viel het mij enkel meer op dan anders. Het irriteerde me ook meer.

Ik ga mij er maar bij neerleggen en aanvaarden dat de marketingjongens en zeker oppermarketeer Vandermeersch het wel beter zullen weten.

En m’n haar ruikt door een gebrek aan ander en beter naar abrikozen vandaag, wat heel erg bevreemdend aandoet. Dat even terzijde.

A’pen…

Een dagje Antwerpen achter de rug. Ik ben niet veel in “‘t stad” en ik heb er altijd een tweeslachtig gevoel bij. Alles is groter en met wat meer flair dan in Gent, maar de gezelligheid ontbreekt er ook. Is meer flair (arrogantie?) ook beter? Ik ga hier natuurlijk geen mensen gaan beledigen, de gustibus non est disputandum en nog meer van die dingen, maar ik ben geen fan te noemen.

Ik heb alleszins mijn dosis kuieren weer gehad, zo getuige ook mijn rug. Wat foto’s genomen onderweg, wat ook weer een hele tijd geleden was. Ook bijna omvergereden door politiewagens die aan volle snelheid en met loeiende sirenes over het voetpad komen gereden al zoekende naar ontsnapte criminelen. Ik vraag me trouwens af echt zo doodeenvoudig is om in ons Belgenland uit de gevangenis te breken. Prison Break zou als VRT-productie ongetwijfeld maar één aflevering nodig hebben.

Verder ook de filmcollectie uitgebreid. Citizen Kane (helemaal obligatoir als communicatiewetenschapper in spe), Harry Potter and the Order of the Phoenix (kwestie van de collectie volledig te hebben), Lost in Translation en The Fountain (alletwee adembenemende stukjes cinema). Ik heb ze stuk voor stuk al gezien in het verleden, maar sommige films moet je gewoon (legaal…) in je bezit hebben.

Intussen staan ook wat foto’s op Flickr (niet veel, want ik vond ze niet fantastisch) en heb ik een header gemaakt (ietwat bewogen, maar ik vind ‘m wel leuk). Morgen afgesproken in Gent en woensdag waarschijnlijk richting de kust voor een paar dagen zeelucht. Vaste plannen zijn er verder niet echt, ik heb zin om te improviseren. Wie mij dus wil boeken voor een dagje, laat iets weten…

Verbod…

Ik heb het niet vaak over politiek op dit blog. Ik vermijd de hele boel zo veel mogelijk. Met wat vertraging ten opzichte van andere mensen wil ik toch nog iets zeggen over de hele hetze rond en uiteindelijk de goedkeuring van een hoofddoekenverbod in Gent.

Ik ga niet zo ver als Michel, ik ben -met alle respect- geen drama queen. Nooit geweest. Wat niet wil zeggen dat ik de beslissing om hoofddoeken te verbieden begrijp of goedkeur. De visie van het VB valt niet veel over te zeggen natuurlijk, maar de gedachtengang van pakweg de Open VLD vind ik onbegrijpelijk.

Liberaal zijn is in mijn ogen ook verdraagzaam zijn. Laissez-faire. Een open (ha!) samenleving door verdraagzaamheid op levensbeschouwelijk vlak. Het deeltje ’samenleving’ vraagt wel wat uniformiteit. Een systeem moet draaien, mensen moeten zich aanpassen. Levensbeschouwing valt daarbuiten. Op levensbeschouwelijk vlak kan men alles doen wat men wil, zolang het niet strookt met wetten die zorgen voor een goede technische werking van de samenleving. De staat is neutraal, de samenleving een samenraapsel van personen.

Alles zou draaien om die befaamde neutraliteit. Scheiding van kerk en staat. Een ambtenaar is een lid van het volk die zijn persoonlijk leven even opzij zet en voor de staat gaat werken. Hij laat z’n leven niet thuis, maar het heeft in principe geen invloed op het werk dat hij uitvoert. Hij is geen beleidsmaker. Nu vraag ik mij af of een ambtenaar moet gelijkgesteld worden aan de staat. Door een -een stereotype, ik weet het- verwijfde ambtenaar met een roze hemdje wordt de hele staat toch niet als homo bekeken?

Een scheiding van kerk en staat kan, in tegenstelling tot een verbod, ook door een afstand te nemen van het hele levensbeschouwelijke aspect en helemaal geen eisen te stellen? Eenieder die voldoet aan eenvoudige eisen qua opleiding (inclusief taal) kan aangeworven worden. Dit resulteert in een smeltkroes van mensen. Een bonte en verdraagzame mengelmoes van ambtenaren is in mijn ogen toch eerder een afspiegeling van de inwoners van een stad dan een grijze, uniforme bende, verbitterd door allerei opgelegde beperkingen?

Let wel, ik besef maar al te goed dat er een probleem is in onze huidige samenleving en wereld. Ik ben geen aanhanger van de onmogelijke utopie die zo vaak naar voor wordt geschoven door (te) linkse politiekers. Een multiculturele samenleving is niet zo rooskleurig, noch zo gemakkelijk te bereiken als voorgesteld wordt. De oplossing daarvoor ligt namelijk niet alleen bij ons, maar ook bij die andere culturen waarmee we moeten mengen.

Maak echter van een mug geen olifant. Het echte probleem van inwijkelingen ligt bij de -wat een lelijk woord- allochtonen die weigeren zich minimaal aan te passen aan de plaatselijke taal en gebruiken. (In mijn ogen geen onredelijke eis.) Ze vormen een soort getto’s en zorgen door hun vijandige opstelling alleen voor problemen.

Het is echter helemaal niet nodig om die mensen die wel moeite doen om mee te draaien in onze samenleving, die een inspanning doen om erbij te horen, te verplichten af te stappen van hun persoonlijke geloofsovertuiging. Zoiets schrikt af en wekt haat op, in plaats van een verdraagzame situatie te creëren. Ze doen trouwens toch helemaal niets mis door gewoon moslim, jood, protestant, hindu of vrijzinnige te zijn?

Een verbod op enige uiting van je levensvisie werkt afschrikkend. Mensen afschrikken heeft helemaal geen positief effect, laat staan als je naam vadertje Staat (of Stad) is. Je geeft mensen geen reden om zich gedeeltelijk aan te passen, je stelt je gewoon agressief op.

Ik wil nogmaals verwijzen naar mijn visie wat holebi’s, huidskleur en watooknog betreft. Genuanceerd komt die erop neer dat, met uitzondering van die paar basisvereisten die nodig zijn voor een vlot draaiende maatschappij, er geen verschil tussen mensen meer is op basis van levensbeschouwing, op voorwaarde dat je er geen verschil van maakt.

Of bevind ik mij nu ook in een utopie als ik zeg dat het niet onmogelijk kan zijn om toch tenminste op vlak van overtuiging verdraagzaam te zijn? Moeten we de persoon in het andere hokje haten en wantrouwen, ook al leeft hij, met uitzondering van dat kleine detail, helemaal zoals ons?

Het is maar de mening van een jonge twintiger die waarschijnlijk nog een erg beperkt beeld van de realiteit heeft. Maar is het zo ver gegrepen?

De dag van…

Overal hoor je nu berichten dat het (Inter-)nationale Vrouwendag zou zijn. (Ze zijn er zelf blijkbaar nog niet uit of het nu voorbij de grenzen van ons landje zou gaan of niet.)
Nu vraag ik mij toch wel af: waarom geeft de VN, die toch wel alle grote internationale dagen bepaalt, de achtste maart op als Wereldvrouwendag?

Bepalen de media nu plots wanneer vrouwendag valt, uitgerekend zelfs op de elfste november? Willen ze hier in België tegendraads doen en die vastgelegde internationale dag niet volgen? Is zo’n vrouwendag überhaubt wel nuttig?
Ik heb niets tegen de emancipatie van de vrouw, noch tegen het onder de aandacht brengen hiervan, maar tegenwoordig is het alle dagen wel de dag van verschillende onnozelheden. Morgen is het waarschijnlijk de dag van de domme blondjes, scheefgroeiende eeuwenoude eiken en ambachtelijke rijstkwekers met astma in Bangladesh.

Nee, iets zinnigs ga je hier niet horen over vrouwendag. Thomas doet dat goed genoeg. Ik roep bij deze gewoon de twaalfste november uit als Internationale Feest- en Verlofdag ter ere van de Gitaarspelende Agrumpoedel.. Wees er maar zeker van dat het binnenkort een ‘bank holiday’ zal zijn, ook al haat ik poedels.

Onbekwaam…

Die zelfmoordterroristen van tegenwoordig zijn toch ook niet meer wat ze geweest zijn. Op het vrt-nieuws van vandaag het volgende bericht te horen:

In Rawalpindi in Pakistan heeft een zelfmoordterrorist zichzelf opgeblazen niet ver van het militaire hoofdkwartier van president Musharraf. Hij is ongedeerd gebleven maar er zijn minstens zeven mensen omgekomen en er zijn ook veel gewonden.

Dus als ik het goed begrijp heeft de zelfmoordterrorist in kwestie zichzelf opgeblazen en is toch miraculeus ongedeerd gebleven.
Moet die even teleurgesteld geweest zijn achteraf. Geen zevenenzeventig maagden, enkel een veelvoud aan agenten en militairen die je rauw lusten.

Er zijn toch geen zekerheden meer in het leven.
Zelfs de dood niet.

*zucht*

Zielig hoe de media zich weer laten manipuleren door een mooi uitgeplande en doorzichtige opvoering van het Vlaams Belang. Ongelooflijk hoe laag men tegenwoordig kan zakken in dit land, me de politici als een trotse stoet voorop. Schrijnend lachwekkend hoe de mensen er weer grandioos intrappen.

Beschamend. Zo valt dit samen te vatten. Bah.