Verslag

Het is niet mijn gewoonte het internet vier dagen onberoerd te laten. Mijn lichte informatieverslaving dirigeert mij meestal na een halve dag reeds naar mijn computerscherm terug. De enige voorwaarde daarvoor is natuurlijk dat ik thuis ben. Op stap en weg van huis is er van die verslaving niet het minste bewijs te vinden.

Laat het nu net dat zijn waar ik de voorbije dagen (en zelfs de voorbije week) mee bezig geweest ben, die anderhalve maand claustrofobisch examens maken moet immers gecompenseerd worden met activiteiten en sociaal contact. Dat was vorige week.

Dit weekend stond de kust op het programma. Oostduinkerke, de badplaats waar ons stekje zich bevindt, organiseert bij het begin van de zomer namelijk de Garnaalfeesten. Een weekend pure folklore en nostalgie met het verleden van het (garnaal-)vissersdorp centraal. Stoet, fanfares, drumbands, kraampjes en paardenvissers. Vooral gezellig dus.

Vandaag was dan weer een helemaal ander soort entertainment gepland. Bobbejaanland. Veel woorden moet ik daar niet aan vuil maken, denk ik.

Met deze post zijn jullie ook weer op de hoogte, is de stilte hier doorbroken en zijn we klaar om juli aan te vatten. Nog drie weken thuis, een weekje Duitsland en Gentse feesten. Daarna staat augustus alweer voor de deur. ‘t Zal snel gaan.

Duopolie

‘t Is nog niet zoals het zou moeten zijn, maar die hint van concurrentie heeft toch z’n goede gevolgen. Merci Belgacom.

Aangereden

Ik ben zeker niet de grootste fan van de Vlaamse film, meestal net in tegendeel. Voeg daar nog eens het concept ‘humor’ aan toe en je gaat mij voor tv noch in de bioscoopzaal vinden. Vlaamse komedie zie ik als platte situationele humor en slapstick humor. Niet mijn ding.

Aanrijding in Moscou was dus alleen door de heerlijke trailer al een uitzondering op de regel. De film slaagde er dus ook in mij te bekoren, eenvoudig weg door kurkdroge woordenwisselingen met Gentse tongval. Het is misschien de chauvinist in mij die spreekt, maar zó veel geestiger dan al dat Antwerps en Brabants waarmee de televisie overspoeld wordt.

Long story short, mij goed geamuseerd en blijkbaar was ik niet de enige.

Vakantietraditie

Dit is het tweede jaar op rij dat ik de eerste dagen van de zomervakantie geplaagd ben door Monty Python. Hun liedjes geraken vast in mijn bovenkamer en komen er erg moeilijk uit. Vorig jaar was het I Like Chinese, dit jaar de Universe Song. Al vier dagen zit het erin, eerst grappig maar intussen gigantisch irritant.

Een besmetting is er om overgedragen te worden, dus bij deze heb je de keuze tussen cholera of de builenpest. Enjoy.

No Country For Old Men

Ik weet niet goed wat te denken, feitelijk. Bedrieglijk traag en eenvoudig maar tegelijk met enorme diepe gronden en subtiele knipogen. Donker, bruut, akelig, luguber grappig en intelligent tegelijk. Na twee uur film duurde het een paar minuten aftiteling voor ik deels besefte wat de essentie van deze schijnbaar eenvoudige road/chase/crime/wester film is.

Maar erg goed, dat zeker.

The Fat Lady

Proclamatie gehad (87%, jeej) en cd voorgesteld. Muziekschool dus finaal achter de rug.

Nu dat examen morgen nog en die vakantie mag beginnen.

lo·co·mo·tief (de; locomotieven)

Eergisteren kwam ik tijdens het rommelen door mijn kamer een boek tegen dat ik een tweetal jaar geleden in mijn handen kreeg geduwd.
-”Hier jong, gij gaat da wijs vinden. Dat slingert hier toch maar wat rond.” De wijze begeleidende woorden van mijn grootvader.

Het boek zelf is nog van de oude stempel. Het is loodzwaar en zit gebonden in een harde leren kaft. Je zou denken dat het een volume van een oude Winkler Prins is en met de notie encyclopedie zit je er nog niet zo ver naast. Het is, zoals nog matte gouden letters op de rug staat, een boek over de locomotief. Het bevat zo ongeveer alles wat een mens moet weten over de werking van een goede, ouderwetse stoomlocomotief.

De binnenkant is gevuld met handgetekende technische schema’s en ongelooflijk lange en archaïsche zinnen. Vijf keer lezen voor je begrijpt wat er staat is geen uitzondering.

Tot zover natuurlijk niets bijzonders, ware het niet dat ik in tegenstelling tot twee jaar geleden de titelpagina eens heb bekeken.

Zie je het al? Laat ik dan eens inzoomen.

Een locomotiefboek 1906. Technologie uit 1906. Alles wat mijn grootvader ooit nodig heeft gehad in zijn loopbaan als machinist op stoomtreinen, geleerd uit een boek dat al 35 jaar oud was toen hij begon als leerling machinist.

Gek hoe traag de technologie toen nog evolueerde. Pas rond 1965 is mijn grootvader op diesellocomotieven beginnen rijden. Tot dan was dit boek zijn grote leidraad, te zien aan de hoeveelheid vet- en olievlekken op de intussen 102 jaar oude pagina’s.

‘t Kan nu nog aan mij liggen, maar ik vind dit cool.

Tien

Omdat iedereen het doet, gestolen van overal en nergens.

* 10 jaar geleden was ik een halve meter kleiner.
* 10 maand geleden zat ik aan het loket bij Fortis.
* 10 weken geleden deed ik mee aan een eye-tracking onderzoek.
* 10 dagen geleden heb ik ook ongelooflijk slecht geslapen.
* 10 uur geleden stond ik op het punt in bed te kruipen.
* 10 minuten geleden twitterde ik.
* binnen 10 minuten zit ik economie te studeren.
* binnen 10 dagen ben ik demonstratief lui.
* binnen 10 weken heb ik hopelijk geen herexamens.
* binnen 10 maand ben ik alweer 22 jaar en drie dagen oud.
* binnen 10 jaar ben ik misschien tevreden met mijn leven.

Kort

* Hopelijk de allerlaatste dag in mijn carrière filosofie studeren. Niet dat ik zo eindeloos negatief sta tegenover alles wat naar filosofie ruikt, maar er is een verschil tussen gezonde interesse in filosofie en de goesting om een cursus uit het hoofd te blokken. Voor de duidelijkheid: het laatste zuigt.

* Ongelooflijk grappig om ’s avonds de 24h van Le Mans even te volgen om dan te gaan slapen en ’s morgens de televisie open te zetten en nog een stuk te kijken. Vanina Ickx -dochter van- is trouwens zonet uit de bocht gegaan, de baan ligt nat en Aston Martin ligt voor in de GT1 klasse. Jeej.

* Die fotologdag was blijkbaar een lokaal succes. M’n blog heeft z’n bezoekersrecord verbroken, dus dat is altijd plezant. De reacties waren positief, dus als er nog eens zo’n dag komt, doe ik misschien nog wel eens mee.

* Mijn allerlaatste les saxofoon is samen met de fotologdag ook gedocumenteerd. Natuurlijk stop ik niet met spelen, maar ‘t is toch een beetje het einde van een tijdperk. Op zoek naar een nieuwe hobby om uit te bouwen zeker?

* Nog zes dagen…

Vrijdag de 13de: fotologdag

“Neem ieder uur een foto van uzelf, uw omgeving, uw gezelschap, uw activiteit,… en plaats die foto’s op uw blog. Het is de uitgelezen kans om helemaal gepermitteerd de voyeur uit te hangen en meer over andere mensen te weten te komen. Daarenboven is het een excellente gelegenheid om nog es wat fotografische moeite te doen.”

The End