De vraag van tien miljoen…

Welk oog is niet helemaal gezond? (lees: Ik ga morgen dus naar de dokter.)

Photowalking…

Via Michel via Thomas Hawk op Wikipedia:

Photowalking is the act of walking with a camera for the main purpose of taking pictures of things you may find interesting.

Er bestaat dus een naam voor dit uiterst aangename tijdverdrijf. Wijs. ‘t Zal alleszins alleen maar in frequentie toenemen nu ik m’n eigen speelgoed heb. Resultaten op Flickr -natuurlijk-, hoewel ik het materiaal wel nog moet leren kennen. Ik ben alleszins ferm onder de indruk van … nja, van alles eigelijk. Maar misschien was ik niet veel gewoon.

De bajes in…

Vandaag naar 25th Hour gekeken, die ik enkele dagen geleden had opgenomen. Twee woorden heb ik daarvoor: grandioze film.

De redenen zijn eenvoudig: bedrieglijk eenvoudige maar vlijmscherpe regie, ijzersterke vertolkingen (Norton(!), Hoffman, Pepper), diepgaande emotionele ontledingen en persoonlijke verhalen die verteld worden vertrekkende van dromen, keuzes, hoop en het eeuwige ‘wat als?’.

Eenvoudig maar briljant. Schaam op jou als je ‘m gemist hebt.

De lijdensweg van 200 euro…

Wauw, ‘t is intussen alweer meer dan een maand geleden dat ik bij Foto Konijnenberg een bestelling plaatste voor een Nikon D80 + AF-S 18-135mm kit en een Sandisk SD 2048MB Extreme III.

Via andere mensen had ik heel wat goede dingen gehoord, met natuurlijk de voordelige prijzen voorop. Reden genoeg om dus de aankoop via het net te doen, in plaats van een willekeurige fotowinkel binnen te stappen en bijna tweehonderd euro meer te betalen.

Zo gezegd zo gedaan, ik bestelde en betaalde. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat de camera niet in voorraad was op dat moment, maar dat was volgens de winkel geen probleem. Ik kreeg dan ook vriendelijk een email om te melden dat de camera niet op voorraad was en dat de bestelling pas verzonden ging worden eens die volledig was.

De volgende produkten zijn niet op voorraad:- Nikon D80 + AF-S 18-135mm DX BE- U krijgt bericht zodra uw bestelling compleet is. Deellevering is mogelijk tegen een meerpijs van Euro 6,50. Dit vanwege de extra verzend- en administratiekosten.

Dezelfde dag kreeg ik echter een tweede email met de boodschap dat mijn bestelling plots toch volledig was en dat ik die waarschijnlijk de volgende werkdag mocht verwachten. De website leek dit te bevestigen.

Uw bestelling is compleet en is vandaag verzonden. Uw bestelling wordt waarschijnlijk de volgende werkdag tussen 09.00-17.00 uur bezorgd door de TPG Post / UPS.

Status: king Exporteren Klantgegevens King 27-08-2007, 16:00
Status: goedgekeurd Verwerkt fase 1 27-08-2007, 16:00

Ik zorgde, overduidelijk tevreden, dat ik de volgende dag mooi thuis bleef tijdens de kantooruren. Tevergeefs echter, die dag ontving ik niets. De tweede dag ging ook voorbij, tot iets voor vijf uur de bel ging. Een koerier met een opvallend klein pakje stond voor m’n neus. Na veel vijven en zessen dus de verdacht lichte doos open gedaan. Wat bleek: de SD-kaart was alleen verzonden met een factuur waarop enkel verzendingskosten en die kaart vermeld stonden.

Dan maar getelefoneerd naar Konijnenberg, waar ze mij wisten te zeggen dat de camera nog niet geleverd was, maar dat die na levering meteen opgestuurd ging worden zonder extra kosten. Allemaal goed en wel, maar mail en website wisten mij dus te overtuigen van iets anders. De telefoniste die opvallend kort van stof was, had hierover echter niet veel te zeggen.
Overtuigd dat dit mij geen twee keer ging gebeuren, schreef ik mij in voor een meldingsdienst op de website die mij zou laten weten wanneer die D80 terug op voorraad zou zijn. De 31ste augustus was het prijs.

Mededeling: Het product is (weer) voorradig. LET OP! Er kunnen meer klanten zijn die zich voor dit product hebben ingeschreven. Wees er dus snel bij.

Ik was er uiteraard op tijd bij, ik had die camera al op voorhand besteld. Ik kreeg echter geen berichten dat die camera verzonden werd naar mijn adres. Een snelle blik op de website vertelde me dan ook dat die camera’s aanwezig waren in de winkel in Turnhout, niet in het magazijn in Den Ham. Ik besloot om hier niet meteen op te reageren, overtuigd van het feit dat alles wel in orde zou komen. Na het weekend hoorde ik nog steeds niets en bleek de voorraad in Turnhout alweer weg te zijn.

Nu is mijn vraag: is het normaal dat men camera’s in de winkel te koop aanbiedt terwijl er iemand op een bestelling wacht?
Allé, nog een telefoontje naar Den Ham. Hetzelfde liedje: camera niet op voorraad, geen idee wanneer hij zou binnen komen. Tjah…
Drie weken kwamen en gingen voorbij, tot het weekend van de 15de september. Ik vertrok op reis (zonder camera…), dus liet ik weten bij Konijnenberg dat ze bij levering geen camera mochten opsturen de eerstvolgende week. Allemaal geen probleem, de camera zou niet opgestuurd worden.

Voor alle zekerheid schreef ik mij echter opnieuw in voor de melding bij levering. Als ze eventueel beschikbare camera’s zouden doorverkopen zonder één te reserveren voor mij, zouden ze het achteraf mogen horen van mijn kant.

Toen ik terug thuis kwam, bleek er een brief van Konijnenberg bij de post te zitten. Een aanmaning, om precies te zijn, voor de deelfactuur die bij de geheugenkaart zat. Ik zou die niet betaald hebben, ondanks het feit dat ik de som voor het hele pakket onmiddellijk na mijn bestelling had overgemaakt. Onderaan de aanmaning staat wel heel erg droog het volgende: “Het versturen van aanmaningen is een geautomatiseerd proces. Hierbij kunnen onjuistheden optreden.” Van lachwekkend gesproken.

Twee dagen later, na het weekend, dan nog maar eens een email gestuurd én gebeld. Bevestiging gekregen dat ik gelijk had, dus die aanmaning werd geannuleerd. Blijkbaar had ik ook geluk, want plots bleken ze wel een camera in voorraad te hebben. (Dat terwijl intussen op de website de 18-135mm kit uit het assortiment gehaald was.)

Eind goed al goed, neem ik aan, want effectief werd daarnet de camera geleverd met alles erop en eraan. Factuurtje bij met de mededeling ‘voldaan’. Uiteindelijk krijg je dus wel wat je bestelt, maar het heeft heel wat voeten in de aarde, moet ik zeggen.

Moraal van het verhaal: Konijnenberg is fantastisch als je topmateriaal aan lage prijzen wil kopen, de service is echter navenant. ’t Is maar te zien hoeveel miserie je over hebt voor die tweehonderd euro…

Bingo…

Eindelijk! (De Konijnenberg-rant komt later wel, eens de euforie verdwenen is.)

Je weet alleszins waar je voor betaalt als je de doos opent. Zo’n genot jong, alle kabels en onderdelen en doosjes en handleidingen en …
‘t Is vervroegd kerstmis gewoon.

Jeej ^^

In eerste versnelling…

Mijn zenuwen bleken ongegrond, vooral omdat de eerste prof van de dag al verstek gaf. Een korte inleiding in plaats van een drie uur durende les, ‘t was de moeite. Verder vooral info over keuzevakken en dergelijke.

De zever en miserie met Konijnenberg, waar ik binnenkort wel eens een volledige blogpost (als slechte reclame) aan wijd, is intussen ongeveer opgelost. Het laatste (en belangrijkste) stukje bestelling is onderweg naar De Pinte. Daarover natuurlijk ook later nog meer.

Ohja, de Student Kick-off nog woensdag. ‘t Zal afhangen van het weer, maar waarschijnlijk laat ik mezelf daar ook wel eens zien. Het feestje van Gentblogt zal waarschijnlijk niet voor mij zijn, tenzij de voltallige groep mensen op een bepaald verjaardagsfeest mij vervoegt.

We zien wel. ‘t Academiejaar is weer begonnen! (Zij het dan nog maar halfenhalf…)

Morgen…

Ik kruip in m’n bed, want morgen begint het weer. Ik ben nerveus en opgetogen tegelijk. Dat er maar weer wat vaart en routine in komt. We gaan ervoor.

Ohja, nog wat foto’s op flickr gezet. ‘t Is niet veel, maarja, ‘t is in afwachting van…

Nja, in afwachting van…

*zucht*

Op de tweede rij…

Je leven vergelijken met andere mensen is geen goede zaak. De reden daartoe is eenvoudig: je bent vaak enkel op de hoogte van een aantal oppervlakkige zaken die je verteld worden of eventueel wat diepere info. Wat je echter niet weet, is hoe je eigen perceptie en je eigen karakter zouden reageren op alledaagse situaties in het leven van een andere. Er is niet veel nodig om bepaalde zaken een andere betekenis te geven, zeker als het op meestal erg dubbelzinnig sociaal contact aankomt. Een levensloop is objectief wel te vergelijken op basis van realisaties, maar echter nogal oppervlakkig. Je mist de zaken die een verschil uitmaken. De persoonlijke perceptie van die levenslopen vergelijken is een slechte zaak, want ze vallen niet te vergelijken op een objectieve manier. En perceptie is waar het allemaal op draait.

Ik moet die dingen dringend afleren, want ik voel me vaak echt minderwaardig. Hoewel mijn manier waarschijnlijk niet minder goed is dan die van iemand anders, is die manier vertrouwd. Vertrouwd is gemakkelijk(er). Vertrouwd lijkt eenvoudig en onbeduidend tegenover de rest, omdat er niet bij nagedacht wordt.

‘t Is me wat.

Denkoefeningen…

Tijdens een van de dode momenten op reis kwam ik op het volgende, als resultaat van wat ergernis. De hoofdvraag is vooral het (niet al te serieus) zoeken naar de oorzaak van ruzie en wrijvingen tussen mensen. Als het ware een filosofische en sociale studie, op vijf minuten verricht als denkoefening. Enige banden met de realiteit zijn dus betwijfelbaar.

Eerst en vooral kwam ik tot de vaste verklaringsmodellen. De altruïstische mens en zijn motieven tegenover de theorie van de homo economicus. Ik beschouw ze echter niet als vaststaande modellen die universeel toepasbaar zijn op de mensheid, maar als twee tegengestelde instellingen die ingebakken zitten in het karakter van een persoon. Het nature of nurture gegeven laat ik hier buiten beschouwing.

Nemen we nu even aan dat er geen definitieve of permanente verhouding is tussen twee personen en dat iedereen dus in principe met iedereen kan omgaan en een zekere vorm van samenwerking kan onderhouden. De kwestie die dan van belang is, is niet die van tegengestelde karakters maar die van tegengestelde visies op wat de onderlinge relatie zou moeten zijn en wat het einddoel van die relatie is.

Zoals aangenomen, zou de altruïstische mens samenwerking zien als een vorm van zelfontplooiing en sociaal gedrag tegenover de tweede actor. Doelrealisatie zou dan als bijkomstige en mooi meegenomen factor worden gezien. De homo economicus daarentegen, zou doelrealisatie en efficiëntie als hoofddoel hebben en zou de sociale relatie ook met dit in gedachten uitbouwen. Deze ‘materialistische’ actor zou zo de relatie en de sociale aspecten als bijzaak zien, hoewel bepaalde sociale gedragingen ook als doel op zich kunnen beschouwd worden. Deze zouden dan het enige doel zijn van de samenwerking.

Ruzie ontstaat bijgevolg als het ontbreken van een evenwicht tussen de visies van de beide actoren op de relatie en zo ook op de doelen en middelen die deze relatie voortbrengt. Zo ontstaat een scheur in het pakket met voordelen dat een sociale relatie met zich meebrengt, ongeacht de instelling van de actoren.

Men zou zo verwachten dat dit model voor vast sociaal contact zorgt. Hoewel permanente ruzie of blijvende samenwerking niet uitgesloten is, blijft het echter vrij zeldzaam. Einddoelen op korte termijn kunnen ongetwijfeld grotendeels overeen komen in situaties waar er een botsing van visies over samenwerking en doel zou verwacht worden. De relatie blijft hierbij stabiel zolang de onderliggende redenen tot die samenwerking impliciet blijven. Expliciete uiting van de eigen bewegingsredenen zorgen voor het opbreken van de relatie, hetzij over het doel of over de werkwijze, hetzij misschien zelfs over beide.

Een deel van de conflictmotieven valt natuurlijk ook toe te wijzen aan de bereidheid tot samenwerking tussen mensen, ondanks botsende verwachtingen. Mensen met een bereidheid tot samenwerking, compromis en dialoog kunnen er zo toch in slagen om een vrij permanente relatie in stand te houden. Daar tegenover staat koppigheid en aversie tegenover de tegenpartij, die natuurlijk zorgt voor het blijven bestaan van de conflictsituatie.

Een relatie is op die manier geen constante, maar een samenspel van verschillende factoren. In deze theorie wordt de ruimte voor deze relaties dus op een eenvoudige manier opgedeeld in een driedimensionale ruimte waarbinnen de relatie op drie assen wordt beoordeeld: het basistype van actor a op as x, het basistype van actor b op as y en de gecombineerde bereidheid tot compromis op de z-as.

Kortstondige samenwerking en het ontstaan, veranderingen binnen en het opbreken van relaties tonen dus aan dat de positie van een sociale relatie binnen deze ruimte niet vaststaat, maar wel degelijk fluctueert, meestal op de z-as, onder invloed van humeur en overtuigingen op specifiek thematisch vlak. Een persoon kan echter ook van basistype veranderen, maar dit is een trager en zeldzamer proces.

Of, humeuren worden bepaald door het weer.

Nu ja, waar een mens al mee naar boven komt om toch even een moment van ruzie te verklaren. Hoe dan ook, die dag botste het. Ingewikkeld hoeft dat niet te zijn, laat staan dat bovenstaande nodig of gewenst was.

Ik citeer even: “De tafel is nogal bekrompen.” (Over de tafel in de woonkamer van het appartementje die relatief klein was.)

Meer is er niet nodig om mij te doen ontploffen als ik in een slechte bui ben. Hoor nu eens wie het zegt, dacht ik. Wie of wat is er nu bekrompen. (Denken natuurlijk, niet uitspreken. Zo pacifistisch ben ik wel.) Wie was zo koppig om een diepvriespizza te kopen en klaar te maken terwijl we gezamenlijk besloten hadden om boterhammen te eten? Wie is er kleinzerig en wil zelfs niet proeven van het plaatselijke brood? Wie moest die hele pizza opsnijden en op tafel zetten zodat er geen plaats meer was? Zoiets is geen smaak meer, zoiets is bekrompen verwennerij.

Het zal allemaal wel aan mij gelegen hebben die dag. Het is geen permanent conflict. Gelukkig. Sowieso, alles is relatief, alleen c is constant binnen de ruimtetijd. Ahja. (Ik heb Einstein zitten lezen onderweg in de auto. Ik begrijp zowaar zijn relativiteit! Of toch voor een stuk.)

Terug thuis…

‘t Is hier allemaal nog een beetje van een chaos nu, dus langere berichten volgen nog.