Ik heb wel iets voor lijstjes. Ze opstellen is echter niet altijd gemakkelijk, laat staan als het over muziek gaat. Ik had echt zin om me eens bezig te houden met mijn persoonlijke top tien, die top gevuld krijgen op een manier die mij volledig bevalt, is andere koek.
Ik heb dan maar besloten om gewoon tien nummers te selecteren in willekeurige volgorde. Er ontbreken dan nog steeds een hele hoop pareltjes, maar ik ben toch al verlost van de kwelling om een fantastisch nummer die zielige nummer twee te moeten geven. Ik heb me trouwens ook beperkt tot relatief recente nummers. Het ware anders helemaal de hel geworden.
Nogmaals, deze lijst is verre van volledig en bestaat vooral uit nummers die vanavond in me op kwamen. Binnen een jaar staan hier ongetwijfeld weer andere dingen in. Maar soit, ’t geeft een idee. 
Creed – Faceless Man
Een nummer dat een gevoel van eindeloze eenzaamheid met zich meedraagt, maar dat toch een zekere bestemming en een vreemd optimisme bevat. Onderdeel van hun beste album en meteen ook Creed op z’n best: stevige symboliek aangevuld met nog steviger riffs.
Muse – Megalomania
Het doet me pijn hier niet meer nummers van Muse te vermelden, maar ik wil me beperken tot één nummer per artiest, om Matthew Bellamy en co niet te eenzaam te maken.
Hoe dan ook, Megalomania is de verborgen schat op het einde van een geniaal album. Heerlijke bombast die langs alle voegen uit het nummer barst. Het (erg letterlijke) orgelpunt op het einde is het perfecte einde van de opgebouwde marteling die de falsetto van Bellamy ondergaat. Orgasmisch nummer, punt.
Patrick Wolf – The Libertine
Onbekende muziek van een excentriek persoon. The Libertine toont echter dat ook met een experimentele sound, prachtige nummers te maken zijn. Een ode aan de gevaren van en het (onbereikbare?) streefdoel vrijheid, die een zekere groove weet te versieren door de lekkere beat onder het nummer.
Absynthe Minded - Acquired Taste
Het titelnummer van een heerlijk album en enorm ondergewaardeerd. Prachtig geschreven en prachtig uitgevoerd, meer moet dat niet zijn. Minder virtuoos dan sommige latere nummers van Bert Ostyn en de zijnen, maar heel erg lekkere pop.
Avenged Sevenfold – Beast and the Harlot
Met deze zit ik wat verveeld, omdat het absoluut geen verfijnde muziek is. Het nummer is bruut, cliché en langs geen enkele kant een vermelding tussen de vorige vier waard. Maar toch is het zo verdomd lekker om eens schandalig luid te zetten. Bij deze dus, ook heavy metal in mijn top, met alle gevolgend van dien voor de reputatie van mijn muzieksmaak.
Five for Fighting – 100 Years
Deze groep wou ik zeker in deze lijst, de keuze tussen dit nummer en ‘Superman’ was echter niet eenvoudig. Toch heb ik dit gekozen omdat deze piano-rock in mijn ogen ver boven Coldplay uitsteekt, gewoon vanwege de pure klank en de eerlijkheid die uit je luidsprekers stroomt. De beschrijving van een levensloop is misschien niet helemaal origineel, maar spreekt wel aan.
Gnarls Barkley – Crazy
Een nummer dat een tijd terug zomaar uit het niets opdook en mij aangenaam verraste. Het stuk krankzinnigheid dat in ieder van ons zit, ondersteund door een lekkere sound. Moderne soul van de bovenste plank. Het zou even goed van Stevie Wonder gekomen kunnen zijn.
Lifehouse – Simon
Een nummer dat mij enkele jaren geleden gepakt heeft en nooit meer losgelaten. De impact heeft waarschijnlijk te maken met mijn eigen verleden, maar hoe dan ook, het is een perfect voorbeeld van de prachtige songs die Lifehouse opstapelt. Aangename alternatieve rock zonder veel pretentie.
Paolo Nutini – New Shoes
Feel good muziek zonder weerga. ’s Morgens aanzetten als je het huis verlaat zorgt voor een werkdag om U tegen te zeggen. Net als bij Lifehouse een erg representatieve selectie uit een prachtig repertoire, maar stiekem mijn favoriete nummer van de man.
Rob D. - Clubbed to Death [Kurayamino Mix]
Afsluiten met electronica, ’t is niet echt van mijn gewoonte. Dit nummer, dat plots faam maakte na ‘The Matrix’, is het echter wel waard. Het stevige geluid vult je hoofd en blijft er nagalmen terwijl je kippenvel krijgt van het middendeel. Meer heb ik er niet over te zeggen, het spreekt allemaal voor zich.
Geplaatst door Suiadan
