Afgelopen…

Een positieve evaluatie en het geld al op de rekening. Meer moet dat niet zijn. Merci Fortis Bank.

Slijm…

Rond deze tijd weer te vinden tussen zijn in grote getalen aanwezige familieleden. Christoffel de moshpit-naaktslak. Volgens mij is er een festival op til in onze moestuin. Werchter voor ongewervelden met Lettuce als hoofdact. Jeej!

Dolce far…

‘t Is hier stil. Stiller dan anders, alleszins. Vooral qua inhoud.
Ik hou me blijkbaar met andere dingen bezig, vooral prutsen. Ik schrijf een beetje, lees een beetje, zet wat jazz op, probeer mee te spelen, kijk wat film, neem wat foto’s, leg me buiten in het gras en kijk naar de wolken.

Zalig niets doen, geen enkel doel nastreven, maar tegelijk toch productiever zijn dan ik vaak ben als ik ‘zomaar’ thuis zit. Het bevalt me wel, trouwens. Mijn creatieve ziel komt terug wat naar boven, maar dat stompt dan weer andere karaktertrekken af.
Ik zoek mijn muze ook nog steeds, trouwens.

En toch zou ik graag enkele mensen wat dichter willen hebben. Ruimtelijk en daarbuiten. Voor de gezelligheid die ik niet altijd vind bij m’n gezinsleden. Dat is geen verwijt, zeker niet. Maar je beste vrienden die heb je zelf gekozen en dat heeft een reden.

Hallo wereld…

Nu m’n vakantiejob richting z’n einde aan het vorderen is, moet ik toch wel eens zeggen dat in een bank werken mij toch wat heeft bijgeleerd over de wereld waarin we leven. Niet alleen wat bankzaken en de financiële sector betreft, trouwens.

Het meeste leer je van en over de mensen die aan je loket komen. Iedereen moet namelijk geïdentificeerd worden, zelfs voor de grootste onbenulligheden. Daardoor kan je meteen alle info op je scherm oproepen over de persoon die voor je staat. Geloof me vrij als ik zeg dat banken griezelig veel over je weten. Hoe meer je in contact komt met je financiële instellen, hoe groter de gegevensbank wordt.

Zodus zie ik alle dagen mensen voorbij komen die ofwel (bijna) blut zijn, ofwel steenrijk rondlopen. De soort in het midden redt zich over het algemeen wel aan de self-automaten. De rest heeft hulp nodig, of eist die.
Het onwaarschijnlijke is dat je de dikte van de portefeuille helemaal niet kan afleiden van het uiterlijk, met uitzondering van de extreme gevallen en de ‘nieuwe’ rijken. Verder ook nog veel mensen die met hun financiële zaken nog net binnen de grens van het legale blijven.

Allemaal geen dingen om je over te verwonderen misschien. De wereld zit nu eenmaal zo in elkaar. Up close and personal is het vaak echter even slikken. Ik heb het wel eens lastig als er een vrouwtje van gevorderde leeftijd al zuchtend aan m’n loket komt staan en vraagt of haar pensioen al gestort is, omdat ze nog onbetaalde ziekenhuisrekeningen heeft die bijna over tijd zijn. Als je dan ziet met hoe weinig ze moet overleven, heb je zin om die ondernemer met z’n vijftien dik gevulde rekeningen eens wat geld afhandig te maken en door te storten.

Maar zo zit het leven nu eenmaal in elkaar. ‘t Is allemaal nog zo slecht niet, ik ben immers langs geen kanten een hevige socialist. Integendeel. Maar sommige dingen mogen toch wat eerlijker.

The Mummy Returns…

Nu op VT4. Wat een gedrocht van een film. Die scenarist verdient de kogel. Echt.

Uit…

Wauw. Harry Potter is gedaan. Wie had dat gedacht. Zonder overdrijven toch een beetje van een hoofdstuk in mijn leven dat voorbij is.

Deathly Hallows was niet perfect, maar zeker wel goed. Een goede film gaan ze van zo’n boek bomvol informatie en verklaring alleszins niet kunnen maken. Ik kan trouwens niet zeggen dat ik nu nog uitkijk naar de komende films. ‘t Is gedaan voor mij.

JK Rowling heeft haar best gedaan. Veel verwachtingen ingelost, veel voorspelbare zaken doen uitkomen. Andere dan weer ontkracht. Het viel me trouwens voor de eerste keer al tijdens het lezen op dat er ongelooflijk veel gelijkenissen met alle klassieke Angelsaksische literatuur aanwezig is in de plotlijn. Alles van Dickens tot Orwell en Tolkien tot Huxley. Waarschijnlijk nog veel meer, maar zo’n kenner ben ik niet. Veel wereldgeschiedenis in een ander jasje ook.

Ochja, finito.

Arbeid…

Ik ben deze middag even thuis, dankzij een kantoorvergadering waar ik niet bij hoef te zijn. ‘t Is zeker een verademing om even ergens anders te zitten, want ik geef toe dat een maand lang hetzelfde werk doen intussen ferm begint tegen te steken. Ik doe maar een beperkt aantal taken, daar waar andere personeelsleden wat afwisseling hebben met boeiender werkjes.

Ochja, het is en blijft een vakantiejob. Nog vier dagen en ik ben er vanaf. Dan kan ik mijn geld uitgeven.

Ik weet trouwens dat het hier nogal stil is, maar de weinige momenten dat ik thuis ben en niets te doen heb, lees ik in Harry Potter. Vanavond is hij zeker uit, dus dan zal ik regelmatiger online te vinden zijn. Nu heb ik nog schrik voor spoilers.

De HP gekte zal ook bij mij dan terug gaan liggen. Aan alle haters dus mijn verontschuldigingen, ‘t is nu waarschijnlijk de (voor-)laatste keer.

Maar nu is den dezen terug naar zijn werk.

‘m…

Ik heb ‘m, ik lees ‘m, ik laat u weten wat ik van ‘m vind.

Gezocht…

Bericht van maatschappelijk belang…

Ik probeer iedereen te ontwijken die ook maar de minste spoiler rond de inhoud van een bepaald boek zou kunnen geven. Spijtig genoeg betreft dit intussen reeds bijna de helft van de blogs die ik regelmatig lees.

Hierbij dus graag een warme oproep aan iedereen die eens op het internet verschijnt tussen het lezen door.

Shut the fuck up. Don’t you dare say a single word. Violators will be shot and/or beheaded on sight. If the latter is impossible, I wish you a miserable and unhappy life full of std’s and a strange mouldy rash.

Dankjewel. Ik zie jullie allemaal heel graag, trouwens.