Het wordt zo stilaan tijd dat ik ook mijn bek eens opendoe over de lokale verkiezingen die er dit jaar ook voor mij zullen zijn. Als beginnend stemmer zou ik dus ook een goed onderbouwde mening en politieke oriëntatie moeten hebben. Blanco stemmen of de oppositie kiezen uit protest is helemaal niets voor mij.
We zullen dus een paar andere redenen moeten zoeken die de keuze bepalen. Het is gelukkig nog maar in het klein deze keer, dus een goede oefening voor als de ‘grote’ verkiezingen eraan komen.
Met het bekijken van de verschillende propagandamedia, die dit jaar erg verscheiden zijn, slaat de schrik mij echter een beetje om het hart. Daar waar vroeger eenvoudige affiches met een foto, een naam en een nummer ruimschoots volstonden, wordt nu overal met reclame-achtige booschappen afgekomen waarin politieke boodschappen volledig verdwijnen.
“Silan Dash, stem nummer vijf voor een stralend witte gemeente,” weet u wel. Het zou bijna een slogan kunnen zijn van de iets minder multi-cultureel gerichte partijen.
(Voor commentaar op enkele ludieke, idiote, geslaagde en minder geslaagde acties, kan u eens surfen naar Michel voor wat entertainment.)
Geloof me echter als ik zeg dat ik weinig affiniteit heb voor links noch rechts. De tegenstelling wordt de laatste tijd nochtans voortdurend uitgespeeld. Het is al een tijdje aan de gang, maar het escaleert nu en dan eens. (Ook op internationaal vlak is het alles behalve koek en ei tussen bevolkingsgroepen, maar dat is voor een andere keer.)
Rechts gooit enkele slogans en organiseert een paar evenementen als reactie op minder gunstige omstandigheden en links rolt uit protest eens met z’n spierballen. Rechts reageert daar dan weer op, etc.
Political Pong, voor de computermens.
Hoe sympathiek eender welk initiatief wel mag lijken, het mag dan nog mensen dichter bij elkaar brengen onder het mom van meer verdraagzaamheid/een hechtere Vlaamse identiteit/minder zwerfvuil/romiger ijsjes/grotere borsten/whatever…, het is en blijft allemaal propaganda en psychologische oorlogvoering die de aandacht van de nuttige dingen (=besturen!) afleidt.
De klemtoon wordt helemaal gelegd op nationale politiek en amper op de probleempjes van iedere gemeente of stad afzonderlijk. De grote tegenstelling komt iedere keer terug naar boven, terwijl op lokaal niveau links, centrum en rechts dikwijls perfect overeen komen.
In gemeentes draait het om mensen en hun oplossingen voor wat er moet gebeuren, niet om grote ideologiën en een economische strategie. De aanleg van een industriepark voor jobs aan de ene kant van de gracht en een park voor de kinderen aan de andere. Niet de geldstroom van de ene kant van een kunstmatige grens naar de andere. De nationale barometer blijft spijtig genoeg ook enorm bepalend voor lokale politiek.
Ik vrees echter dat ik nog een tijdje kan doordrammen over dit alles. Ik besef dat ik op enkele vlakken er een ongelooflijk naïeve visie op nahoud. Ik heb waarschijnlijk ook niet alles gezegd wat ik zou kunnen zeggen.
Laat ik gewoon, voor ons aller gezondheid, afsluiten met meteen maar eens duidelijkheid te scheppen.
Ja, ik ben qua ideologie min of meer centrumgericht. Ja, ik ben voor compromissen. Ja, ik ben tegen (half-)extreme standpunten aan beide kanten van de politieke waaier. Ja, ik ben een typische Vlaming op dat vlak, hoewel die typische Vlaming blijkbaar langzaam verdwijnt.
Op wie ga ik stemmen? De huidige machthebbende partij in onze gemeente.
Waarom? Ze doen het absoluut niet slecht en de andere programma’s bevatten zaken waarmee ik niet akkoord ga.
Op wie stem ik bij de volgende Vlaamse/federale verkiezingen? No f*cking idea.
Maar nu hou ik mijn mond maar en laat de grote mensen hun discussies verderzetten.